مهمترین موضوع برای ادامه تحصیل در خارج از کشور انتخاب دانشگاه مقصد می باشد. واقعا منطقی است که وقت زیادی صرف این کار بشه، بهترین منبع هم اینترنت می باشد که واقعا از این طریق می توان اطلاعات جامع و مفیدی کسب کرد. پس توصیه من به همه دوستان عزیز، قبل از هر کاری سعی کنید اطلاعات لازم را در مورد دانشگاه و رشته مورد نظر به دست بیاورید. مهمترین موضوعی که در این ارتباط باید مد نظر داشت اعتبار دانشگاه می باشد، این مسئله را می توانید از طریق وب سایت "سازمان دانش آموختگان وزارت علوم" و همچنین سفارتهای ایران در کشور مقصد بررسی کنید. جهت یادآوری، مطلع باشید که بعضی از دانشگاه ها فقط در رشته های خاص و یا بعضا در مقاطع خاص مورد تایید وزارت علوم می باشند. بعد از اینترنت، همچنین می توان از طریق دانشجویان ایرانی که در آن دانشگاه قبلا پذیرفته شده اند، جواب سئوالات خود را دریافت کنید، چون به هر حال آنها این مراحل را قبلا طی کرده اند و تجربیات مفیدی کسب کرده و از کم و کیف ماجرا با خبر هستند.

بعد از این مرحله مهم، که توصیه من صرف بیش از یکسال وقت برای آن است، نوبت می رسد به شروع مراحل برای اخذ پذیرش:

فرض می کنیم که شما مرحله اول را با کسب اطلاعات کامل و انتخاب شایسته دانشگاه، گذرانده باشید. حال می بایست اقدام به تقاضا برای پذیرش اولیه بنمایید، مدارک لازم برای تقاضای پذیرش:

1- ترجمه آخرین مدرک تحصیلی (در این مرحله مهم نیست که حتما اصل دانشنامه باشد بلکه با ترجمه غیر رسمی گواهی موقت نیز می شود این کار را انجام می دهد، اما توجه داشته باشید که هنگام ثبت نام نهایی اصل دانشنامه ضروری می باشد)

2- ترجمه ریز نمرات آخرین دوره تحصیلی (برای اخذ پذیرش اولیه نداشتن ریز نمرات تایید شده را می توان با ترجمه  کارنامه جبران نمود، ریز نمرات نیز همانند دانشنامه موقع ثبت نام نهایی لازم می باشد)

3- کپی از پاسپورت (توجه داشته باشید که اعتبار آن بالای یک سال باشد)

4- یک قطعه عکس

اما نحوه درخواست پذیرش:

این کار را هر کس به نوعی انجام می دهد، 1) بعضی ها می خواهند با یک تیر دو نشان بزنند. بنابراین خودشان به اینجا آمده و کارهای پذیرش را انجام می دهند این کار خیلی خوبی است، چون در هر صورت خودشان کار را انجام داده اند و از چگونگی انجام کار اطلاع و اطمینان کامل دارند، اما مشکلاتی نیز دارد، صرف حداقل 2 هفته زمان، صرف بیش از 1.5میلیون تومان هزینه، آشنا نبودن با شهرهای اینجا، آشنا نبودن به زبان مردم اینجا، آشنا نبودن به دانشگاه و سیستم ادارای، بعضا اگر با مشکلی مواجه بشوند شاید مجبور بشوند دوباره به اینجا بیایند و .....

2) از طریق شرکتهایی که کارشان اخذ پذیرش است و کلا عرصه کاریشان در این زمینه می باشد، خوب حتما تبلیغات آنها را فراوان دیده اید، شاید بعضی از این شرکتها کارشان را بدرستی انجام بدهند اما اخذ هزینه بالا، بعضا در حد دو میلیون تومان،  انصاف بنظر نمی رسد.

3) و اما راه آخر که توصیه خیلی از دانشجویان اینجا می باشد، چون اکثر بچه ها از این طریق اقدام کرده اند، برقراری ارتباط با دانشجویانی می باشد که در دانشگاه مقصد مشغول به تحصیل می باشد، خوب راه آسان پیدا کردن این دوستان از طریق وبلاگها و وب سایتهای می باشد که راه اندازی کرده اند و با جستجو در گوگل می توانید پیدا کنید، هر چند که هزینه هایی که این دوستان درخواست می کنند متفاوت می باشد اما در مقایسه با موارد بالا بسیار ناچیز است.

خوب، هر کس بنا بر شرایط و علاقه اش یکی از موارد بالا را انتخاب می کند و بعد از مکاتبه و صحبت پیرامون شرایط مربوطه، مدارک گفته شده را ارسال و کارهای پذیرش آغاز می شود. خوب این کار شامل یک سری کارهای اداری می باشد که در دانشگاههای مختلف، متفاوت است، حتی برای رشته و مقاطع مختلف نیز فرق دارد.

بعد از چند هفته، یک نامه با عنوان "پذیرش موقت" Provisional Admission، در صورت موافقت دانشگاه با شخص متقاضی، که شامل بررسی نمرات، مدرک، دانشگاه و ... است، صادر می شود. از طریق این نامه شما می توانید از طریق سفارت هند در تهران یا کنسولگرهای این کشور در زاهدان یا بندرعباس اقدام به درخواست ویزا نمایید.(در مورد ویزا یک مطلب جداگانه خواهم نوشت) بعد از یک مدت خاص، که از طرف سفارت به شما اعلام میشود، ویزای شما صادر شده و باید اقدام به تهیه بلیط نمایید. بعد از این مرحله هم دیگر کاری ندارید جز اینکه  کیف و چمدان خود را ببندید و راهی هند شوید....

  نظرات()